Vroeger had ik een schoolrooster. Simpel, overzichtelijk. Je wist precies wat je moest doen, waar je moest zijn, en voor wie je het deed (oké, officieel voor jezelf, maar zeg dat maar eens tegen een leraar wiskunde). Dat rooster was (toen nog) netjes ingeplakt of opgeschreven in je agenda. Het gaf structuur en voorspelbaarheid. Je hoefde er niet over na te denken — het was gewoon zo.
Waarom een eigen planning zo lastig is
Fast forward naar nu: volwassen, zelfstandig, zogenaamd ‘zelfsturend’ … en ineens moet je zélf dat rooster maken. En laat ik eerlijk zijn: mijn innerlijke puber komt meteen in opstand. Want als er niemand op me zit te wachten in lokaal 2.04 (aka mijn kantoor), waarom zou ik dan precies om 8:00 uur aan m’n “deep work” beginnen?
En toch: de dagen voelen soms als los zand. Ik weet dat ik veel doe, maar aan het eind van de dag voelt het alsof ik weinig écht heb afgemaakt. Of ik kom op adem ná de dag, in plaats van tijdens. Dat gevoel — dat ik geleefd word door alles wat moet — maakt dat ik verlang naar meer overzicht, rust en grip.
Wat is timeblocking eigenlijk?
Daarom speelt timeblocking steeds door mijn hoofd. Volgens verschillende bronnen is dit een methode waarbij je vaste tijdsblokken inplant voor specifieke taken. Denk aan ‘focuswerk’, ‘administratie’, ‘sport’, of zelfs ‘niks doen’ (ja, dat mag ook). Je plant je agenda niet alleen een beetje vol, je maakt hem doelgericht vol. En dat heeft voordelen.
De voordelen van timeblocking
Door wekelijks zulke blokken te reserveren:
- geef je prioriteit aan je eigen doelen (oeps, ja, mijn doelen…)
- voorkom je dat je werk versnipperd raakt over de dag,
- en houd je beter overzicht.
Stel je voor: je plant op dinsdag van 10:00 tot 11:00 uur “boodschappen & administratie”, van 14:00 tot 14:30 “wandelen”, en van 15:00 tot 15:45 “rustige werktijd” (of een boek lezen zonder je schuldig te voelen). Timeblocking is niet alleen voor werknemers of nerds, maar ook gewoon voor mensen met een druk huishouden, een deeltijdbaan, of een agenda vol met iedereen-behalve-jezelf.
Net als bij een schoolrooster weet je dan: wat je gaat doen, wanneer je dat doet, en waarom je het doet/voor wie. Alleen nu ben jij degene die het rooster maakt én dit gaat volgen. En daar zit ‘m meteen het verschil.
Zelfdiscipline is lastiger dan een leraar
Want waar je op school een leraar had die controleerde of je op tijd was en je huiswerk af had, ben je nu je eigen strenge docent. En eerlijk? Ik laat mezelf soms te makkelijk spijbelen. Het is best lastig om me aan m’n eigen tijdsblokken te houden.
En nee, dat betekent niet dat ik faal (#goedefouten). Het betekent dat ik een mens ben. En dat het oefenen is. Gelukkig kun je dit leren — zonder onvoldoendes 😅.
Mijn EHBO-kit voor timeblocking (oftewel: hoe ik dit wél ga volhouden)
Daarom ga ik mezelf nu wat handvatten geven — een soort timeblocking-EHBO:
- 💬 Doe alsof het een afspraak is met iemand anders. Niet annuleren, gewoon op komen dagen. Dat lukt me voor een ander namelijk wel altijd…
- ⏳ Houd het realistisch. Geen megablokken van drie uur focus, maar liever 25 tot 45 minuten, met pauzes. Ook dingen als “was opvouwen” of “even bellen met mama” mogen in een blokje. Klein is ook structuur. (Gebruik je pomodoro timer!!)
- 📱 Plan je afleiding. Scrollen of internetten? Prima, als het maar gepland is. Hoera, geplande vrije tijd, zonder schuldgevoel effe(!) een spelletje doen.
- 🚪 Laat ruimte voor spontaniteit. Je kunt je klok erop gelijk zetten: een volle agenda gaat uit zijn voegen barsten, en daarmee schiet jezelf dus in de stress. Plan wat lucht: ruimte om dingen op te vangen of om gewoon even niks te hoeven.
- 🧐 Evalueer kort per week. Wat werkte, wat niet, en waarom? Een mooi puntje voor tijdens je weekly review: heb je daar al tijd voor geblokt?
- ☕ Koppel een mini-ritueel aan elk blok. Koffie, ademhalen, playlist aan – en gaan. Zo geef je je brein het signaal: we beginnen.
- 🎯 Begin met het belangrijkste blok van de dag. Dan is die in elk geval binnen. (Dit kan dus ook die 🐸 zijn — oftewel: dat ene klusje dat je blijft uitstellen.)
- 🧘♀️ Verwacht geen perfectie. Als je twee van de vijf (kleine) blokken haalt op een dag, ben je al winst aan het boeken. Structuur begint klein. Met aandacht.
Vrijheid mét structuur (als ik het volhoud)
Dus ja, een schoolrooster gaf duidelijkheid. Maar een zelfgemaakt timeblock-rooster geeft vrijheid mét structuur. Als we erin slagen om ons eraan te houden, tenminste.
En lukt dat niet elke dag? Dan begin je gewoon opnieuw. Het is jouw agenda, jij maakt de regels.
Misschien moet ik mezelf toch een beloningssysteem geven.
Iemand nog stickers?
